DEĞERLER

Çocuk Yetiştirirken En Çok Neyi Aktarıyoruz? Bilgiyi mi, Değerleri mi?

Anne ve babalar çocuk büyütürken ona yalnızca konuşmayı, yazmayı ya da problem çözmeyi öğretmez.
Aynı zamanda bir çocuğa toplum içinde nasıl davranacağını, nasıl hareket edeceğini ve insanlarla nasıl iletişim kuracağını da öğretir. Çünkü çocuk yetiştirmek; yalnızca ebeveynlik bilgisiyle değil, çocuğa nasıl örnek olunduğuyla şekillenen uzun bir yolculuktur.

Bugün çocuklar çok hızlı ve karmaşık bir dünyanın içinde büyüyor. Daha doğdukları andan itibaren ekranlara, tüketim kültürüne ve sürekli değişen gündemlere maruz kalıyorlar. Dünya üzerindeki yapay pek çok şey, çocukların dikkatini çekmek için yarışıyor. Ama yıllar geçse bile çocukların kalbine yerleşecek merhametin, vicdanın ve iyiliğin kaynağı hiç değişmiyor: değerlerimiz…

Bir çocuğun karakterini şekillendiren yalnızca anne babasından ya da okuldan aldığı eğitim değildir.
Paylaşmayı öğrenmesi, empati kurabilmesi, sabretmeyi bilmesi, hata yaptığında özür dileyebilmesi, kendini ifade ederken karşısındakini kırmamayı öğrenmesi… İşte bunların hepsi değerlerimizin görünmeyen ama hayat boyu hissedilen parçalarıdır.

Değerler Ezberlenmez, Yaşanarak Yüreğe İşler

Çocuklara “dürüst olmalısın” demek kolaydır.
Asıl mesele, ona dürüstlüğün yaşandığı bir ortam sunabilmektir. Çocuk; annenin ya da babanın birbirine veya başka insanlara söylediği küçük bir yalana bile şahit olmamalıdır. Çünkü çocuklar söylenenleri değil, gördüklerini hafızalarına kazır.

“Paylaşmak güzeldir” cümlesini her çocuk duyar. Ama ailesini paylaşırken görmediyse, bu kavram yalnızca zihninde kalan bir bilgiye dönüşür. Eskiden komşuda pişen yemekten bize de düşerdi. Kapılar daha çok çalınır, çocuklar paylaşmayı yaşayarak öğrenirdi. Eğer bugün bizler çocuklarımızla birlikte bir komşunun kapısını bile çalmıyorsak, bazı değerler eksik kalmaya başlıyor demektir.

Çocuklar söylenenden çok, kendilerine gösterileni öğrenir.
Bu yüzden değerler yalnızca okulda anlatılan bir konu olmamalıdır. Çocuk; değerleri hayatın içinde hissetmeli, çevresine, doğaya, hayvanlara ve büyüklerine karşı her zaman merhametli ve saygılı olmalıdır.

Evde, sofrada, arkadaşlıkta, oyunda, hatta günlük hayatta karşısına çıkan küçük krizlerin içinde bile değerler vardır.

Bir çocuğun:
sıra beklemeyi öğrenmesi,
oyunu kaybettiğinde öfkesini yönetebilmesi,
arkadaşına haksızlık yapıldığında onun duygusunu fark etmesi,
doğaya ve canlılara zarar vermemesi,
teşekkür etmeyi alışkanlık hâline getirmesi,
gerektiğinde özür dilemeyi bilmesi…
bunların hepsi aslında karakter gelişiminin sessiz ama en güçlü parçalarıdır.

Değer Eğitimi Çocukların İç Dünyasını Güçlendirir

Kendini ve duygularını tanıyan, empati kurabilen çocuk daha özgüvenli büyür.
Duygularını anlayabilen çocuk; arkadaşlarıyla ve çevresiyle daha sağlıklı ilişkiler kurar.
Sınırlarını bilen çocuk kendini korumayı öğrenir.
Empati kurabilen çocuk yalnızca kendini değil, başkasının da haklarını önemser.

Aynı zamanda değerlerle büyüyen çocuklar toplumda yalnızca “kurallara uyan” bireyler olmaz. Düşünebilen, anlayabilen, hissedebilen, sabırlı ve vicdanlı insanlar hâline gelirler.

Bu nedenle çocuklarla geçirilen her güzel vakit ve yapılan her sohbet, onların dünyasında büyük bir iz bırakır.

Bazen bir kitapta okuduğu küçücük bir cümle…
Bazen bir karakterin yaptığı doğru davranış…
Bazen de bir hikâye bittiğinde kalbinde hissettiği duygu…

Çocuğun dünyasında düşündüğümüzden çok daha büyük yer kaplar.

Biz, çocukların yalnızca bilgiyle değil; duygu, değer ve farkındalıkla büyümesi gerektiğine inanıyoruz.

Çocukların kendini tanıması, duygularını anlaması, doğruyla yanlışı ayırt edebilmesi ve vicdan geliştirebilmesi; en az öğrendikleri bilgiler kadar önemlidir.

Çünkü iyi yetişen bir çocuk yalnızca başarılı bir birey değil, aynı zamanda iyi bir insan olur.